Evrenin Ruhu Şiiri - Kasım Kobakçı

Ulu Frigya soyundan gelirim,
Toprak anaya tapar bilirim,
Evren nefesi ruhuma dolar,
Sular akarken coşar giderim.
*
Asırlar geçti kumlardan göçtüm,
Yıldızdan düşen damlayı içtim,
Aydınlık ayla yolları buldum,
Gökler yolunda sırrımı bildim.
*
Çıplak yürekle göklere baktım,
Orman bağrında ateşi yaktım,
Işıklar sönmez bitmez rüyalar,
Evrensel kandan damara aktım.
*
Tepeler üstü durur bedenim,
Kainat mutlak yegane tenim,
Zaman çarkını kıran çınarım,
Yaradan sensin topraktır genim.
*
Tohumdan çıkar koca ormanlar,
Sırrımı ancak bilgeler anlar,
Gece çökünce parlar yıldızlar,
Çamurlar sarsın şifa bulanlar.
*
Bahar yeliyle canlanır dallar,
Çiçekten düşer peteğe ballar,
Nefes alırken titrer ovalar,
Derin sulara karışır kollar.
*
Yıldırım düşer kararır gökler,
Yağmura muhtaç çatlamış kökler,
Fırtına kopar yarılır çölüm,
Toprağa doğru dizilir yükler.
*
Cihan sırrıyla dolaşan mahluk,
Yoktur ruhumda küçücük boşluk,
Varlığım akar devasa suya,
Bulutlar yorgan verir hoşnutluk.
*
Toprağın kalbi sürekli atar,
Yapraklar düşer çamura yatar,
Kışın soğuğu ayaza çeker,
Tohumlar karda huzura batar.
*
Yaprak yeşili evreni sarar,
Gök kuşağıyla renkleri karar,
Yağmurlar yağar tepeden iner,
Evrensel döngü ruhları arar.
*
Ateşli volkan külünü saçar,
Karlı zirveden pınarlar uçar,
Topraktan gelir bedenin aslı,
Çiçekler her gün sevgiyle açar.
*
Çığlıklar atar uçan turnalar,
Sessizce bekler duru kurnalar,
Nehirler taşar denizler güler,
Derin gölleri öper sunalar.
*
Ruhum tabiat adıyla tamdır,
Saf şelaleler içtiğim camdır,
Meyveler olgun tatları eşsiz,
Yüce yaradan sunduğu gamdır.
*
Yaban kurtları kükreyen sesim,
Ayazlı aylar soğuk nefesim,
Kara toprağa bulanır saçlar,
Kartal uçuşu mutlak hevesim.
*
Yeşeren otlar bedeni kaplar,
Orman derini gizleri saklar,
Yüce Tanrımız evrenin ruhu,
Çürüyen etler tohumu aklar.
*
Gökyüzü kubbem yastığım çimen,
Bulutlar pamuk yatağım hemen,
Yağmurla biter tükenmez çilem,
Kozmos dönüyor perdemiz keten.
*
Yıldızlar kayar geceler biter,
Sisli vadide baykuşlar öter,
Aydınlık sular çayırda çağlar,
Taze meyveler bizlere yeter.
*
Yüksek tepeler yuvamdır artık,
Çatlamış derim toprağa batık,
Kudretli çamlar gövdemi sarar,
Gökten süzülen damlalar katık.
*
Kozmik ışınlar derimi deler,
Buzullar erir göllerde eler,
Hayvanlar gezer ovalar ıssız,
Şiddetli lodos karları kürer.
*
Canlılar göçer kalıcıdır yer,
Evrensel kural tohumları ser,
Cansız sanılan tepeler kalkar,
Mistik ormanda meyveleri der.
*
Gordion kenti çamurla doldu,
Midas ormanda alevi sordu,
İlahlar değil tabiat hakim,
Geçmişin külü rüzgarı yordu.
*
Köklerim alta yayıldı bitti,
Eski bedenim boşluğa yitti,
Dünyanın kalbi içimde atar,
Tanrısal evren ruhumu itti.
*
Gelecek günler gizemi çözer,
Bilgeler sessiz diyarı gezer,
Kainat mutlak yaradan güçtür,
Tabiat ana dertleri ezer.
*
Varoluş yolu yapraktan geçer,
Susayan ruhlar pınardan içer,
Tükendi sanma fani bedenim,
Evrenin ruhu ışığı seçer.