Evren Özcan Şiirleri - Şair Evren Özcan

Evren Özcan

İçten içe yanık yanık türküler söyledim kendime.
Kiminde yar tuzaktı,
Kiminde gurbet uzaktı.
Her gün doğan güneşe şükreder oldum,
Kabrime girmeden, kabrim bana kucak açtı.

Devamını Oku
Evren Özcan

Rüzgar olmak var
Su olmak var
Ağaç olmak var
Şu dünyada neler olmak var
Tabutçu olmak var
Kefenci olmak var

Devamını Oku
Evren Özcan

Derya gibi boğacak beni bu satırlar,
Yokluğunda katilim olacak belki de yarınlar.
Ah yarim! Nerde kaldı içimdeki pırlantalar?
Söküp çaldın benden, insanlar da acımadılar!

Yalanmış meğer dedirttin sen de,

Devamını Oku
Evren Özcan

Her bir telefonda ölümü arıyorum
Ya da çalan her telefonda ölümü.
Zorunlu aşı gibi
Kanıma nasıl da sızmış, ne zaman sızmış?

Devamını Oku
Evren Özcan

Bu dünya, ikiye bölündü.
Yarım elma, yarısı nerede?
Sağ göz ağladı, sol göz güldü,
Biri dedi Mona Lisa.

Denizler ikiye bölündü.

Devamını Oku
Evren Özcan

Rüzgarın uyuşturdu beni.
Ne yana baktımsa aynı göz aynı ten aynı söz...
Kükreyesim geldi de çıkartamadım sesimi.
Beyaz tenli al yanaklı dilber aldın benden beni.

Solgun bir kasım sabahı,

Devamını Oku
Evren Özcan

Aşk...
Dilimde tümceler...
Her harf sen kokuyor,
Bir araya geldiklerinde sen oluyor,
Dilimde ıslanınca seni anlatıyorlar.

Devamını Oku
Evren Özcan

Gerçek bir sevda benimkisi,
Onu kaybetmemek için benimle kalma!
Gerçek bir sevda benimkisi,
Sen de sev beni; seviyorsan başını göğsüme yasla!

Sen geldiğinden beri,

Devamını Oku
Evren Özcan

Gözlerin okyanus olması için mavi olmasına,
Saçların Güneş olması için sarı olmasına,
Sözlerin öz olması için güzel olmasına,
Sevginin anlaşılması için aşk olmasına,
Gerek yok!

Devamını Oku
Evren Özcan

Bugün Güneş geç doğdu.
İmam mı geç kaldı,
Yoksa Dünya mı geç döndü?

Bugün gece geç oldu.
İmam mı geç yattı,

Devamını Oku