Gün dönümü karanlığa karışıyor şehirler...
İçimin ışıkları birbir süzülüyor.
Ben hüznü seviyorum-hüzün esved-i...
Bundandır esved-e düşkünlüğüm.
Hüzzam makamında bir kadın ağlıyor...
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




işte hüzzam makamında bir şarkı ...
---
Dilimi bağlasalar anmasam hiç adını
Gözümü dağlasalar görmesem hiç yüzünü
Elimi bağlasalar tutmasam ellerini
Silemezler gönlümden ne aşkını ne seni
Dünyamı karartsalar unutmam için seni
Büyüler yaptırsalar sevmemem için seni
Gurbete gönderseler kan doldursa içimi
Silemezler gönlümden ne aşkını ne seni
İstanbul ağlıyor
kadın ağlıyor.......
sebebi Aşk oldukça
ne şehirler yıkanacak kadın yasları ile...
beğeniyle okuduğum şiir oldu..yazan paylaşan kalem sana tşk...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta