Eşref Saati Şiiri - Önder Karaçay

Sabır dermandı,
Yaraları zamana sarardı.

Mahallenin hamisi
Israrlı olan Eşref’in,
Dağlar kızı Reyhan sevdaydı

Eşref'ine kavuşmanın hayali içinde…

Kavuşacağı an eşref saati miydi?

Nereden bilsin, dağlar kızı Reyhan, dağlar gibi ulaşılmaz olduğunu

Zamanın en şereflisine yetişmek, nasip işiydi.

Anadolu kültüründen kalmıştı ‘Eşref Saati’

Kâinatın hareket ve tavırlarından çıkartırlardı,
Ustalar zamandan bu saati

Talihli ve talihsiz,
Cimri ve cömert,
Neşeli ve üzgün
İnsanların yaşadıkları bu saate yorulurdu.

Zaman-ı şerefe nail olmak ne ulaşılmazdı.

Bir gün elbette denk gelirim yarın eşref saatine,
Duygusu ulaşılmaz dağın tepesinde
Reyhan'ı çok sarstı.

Sabrı derman bilen,
Zamanın en münbit anında
‘Eşref saatini’ arardı.

Yaşam doğumla ölüm arasında bir zamandı,
Zamanı insanı ırk ve inançlara böldükleri gibi taksim taksim kim böldü?

▪️Önder Karaçay▪️