Bir akşam daha sarkıyor,
pencerenin pervazından.
Her şey yerli yerinde ,
ama yokluğun hâlâ çok fazla.
Benden el etek çekince çoğaldı mı sevinçlerin ?
Öyle ya, bendim bütün ıstırabının sebebi…
Yaşadığın bütün kötü anların neferi.
Bütün kırık zamanlarının mimarı bendim ya hani.
Zafer sayalım bu haksız terk edişini…
Belki bir rüyanın içindeydim.
Ya da bilinçüstü bir şey,
bilmiyorum.
Ayırt edemedim.
Ama bir bilinçaltı boşalması değildi bu,
Nedir seni böyle efsûnlu kılan hâl-i nâzın?
Kalbimin nabzını terbiye eden itidâlin,
ruha sirâyet eden sıcaklığın,
“rağmen" hallerinden mi?
"Yalnızlığın Kraliçesi"
...
Herkes gidince susan bi ev gibiyim şimdi.
Duvarlarım hâlâ sevdiklerimin adını fısıldıyor.
Ey nefesimde saklı duran hazinem,
Ey suretinde kendimi bulduğum,
Ey kırık kanatlarıma şifa olup,
Yeniden uçmayı öğreten kudretim.
Ey bana ruhumdan daha yakın sevgilim.
Ben sana hep aşkla seslenirim;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!