Sevgili(m)…
Aklımın içeride huzursuz bir misafir gibi duruşu
ürkütmesin seni.
Kalbim bütün âlemlerde evin.
Mübalağa sanma;
ben evimi hep senin omzun bildim.
Eyşan…
Adı geçince,gölgeler uzanır masanın üzerine.
Öyle bir yürür ki;
adımları yere değdiğinde
zarif bir kadın kokusu bırakmaz arkasında.
İhtişamlı bir tehlike kokar Eyşan.
Âlem sükût etmiş gibiydi ...
Sesinin gölgesinde eğildi her şey.
Nefesinin ucunda tutuldu hayat.
Adının yankısında kayboldu zaman.
Ne geçmişin tortusu vardı artık,
ne geleceğin gölgesi.
Ayaklarımızdan silinen bir ışık vardı,
oradan anladım:
büyüye basmışız.
Kırık kanatlar kalmış geriye,
ne uçmayı hatırlıyorlar ne yere düşmeyi.
Sen bunları hiç düşünme,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!