Esra Erdoğdu Şiirleri - Şair Esra Erdoğdu

Kıyıdayım
Bir taşın üzerinde
Siyah ve beyaz arası bir yerde
Deniz önümde
Sen yokken bile sen kadar derinde

Asılı paslı bir çiviye
Eğrilmiş kadrajı
Kenarı kıvrık, saklı köşesi
Boş çerçeveye yakın
Siyahı azca
Beyazı ise neredeyse sepya

gelemeyen ve de gidemeyen sözlerim
sürükleniyor akıntıyla devrikliğim
düşlerim hapsolmuş
pranga dolanmış boynuma
nefes alamıyorum

Kasvet örtmüş penceremi,
Süzülsede arada damlalar,
Aydınlanmıyor dört duvar

İç döküşlerim tek, adımlarım yeknesak
Hep sorular var bana bakan

Gün doğmadan inerim yokuşundan
Nazar edemem gözlerine pencerenden
Bilirim elinde yüksüğün ve de iğnen
Rengarenk dünyanda ibrişimlerin

Çığlıklarım adım başı sokaklarda
Gölgeye sarılmış
Kirlenmiş her imdadımda

Siyahla beyazın efdali

Ardıma düşer zaman,
ağaç olur.
Kökleri anılarımda,
dalları meçhul bir yarında

Bir eşik durur önümde

zincifre kaplı dizelerim
yanlış yazılan bir harfte
ateşe düşmüş yaprak
başlamadan bitmiş bir hikayede

yanmış, is içinde nefesim

revan oldu ayaklarım koyağıma
güneş öpüyordu çiğdemleri
düşmüş kozalakların arasında
azınlığa düşmüş sayıları
varlıkları da yokluklar listesine
gençliğimin eyyamında

Zehir akıyor nisan yağmurlarıyla mayalanmış
Üşüyor yapraklar titrerken
Bulutlar çöreklenmiş damarlarına
Acıyla besleniyor, kana karışan
İniyor darbesi her bir damlanın
Uçurumdan düşüş bir adımla