Kasvet örtmüş penceremi,
Süzülsede arada damlalar,
Aydınlanmıyor dört duvar
İç döküşlerim tek, adımlarım yeknesak
Hep sorular var bana bakan
Çığlıklarım adım başı sokaklarda
Gölgeye sarılmış
Kirlenmiş her imdadımda
Siyahla beyazın efdali
Ardıma düşer zaman,
ağaç olur.
Kökleri anılarımda,
dalları meçhul bir yarında
Bir eşik durur önümde
zincifre kaplı dizelerim
yanlış yazılan bir harfte
ateşe düşmüş yaprak
başlamadan bitmiş bir hikayede
yanmış, is içinde nefesim
taşıyor omzunda emeği
yılların ağırlığını değil
susmuş bir tarihin yükünü de
bir avludan geçer gibi değil
eskimiş bir evin ahşap kokusuna
bir kırmızı banka bıraktım kendimi
gitmeyenlerin değil de
dönecek olanların hikâyesiymiş gibi
bir ses düşse sokağa
erken büyüdü bazı çocuklar
takvimden önce, oyundan sonra
adı konmamış vedalarla
oyuncağın susmasını
bir sofrada eksik kalan gülüşü
kapının sert kapanışını
revan oldu ayaklarım koyağıma
güneş öpüyordu çiğdemleri
düşmüş kozalakların arasında
azınlığa düşmüş sayıları
varlıkları da yokluklar listesine
gençliğimin eyyamında
Siyahım bugün
beyazı unutan bir gölge
Duvarın ucunda bekleyen bir kedi
bekliyorum seni
Kalbim pusuda
Duvarlara ördüğüm her bir taşın hafızası var
susarak anlatır geçmişimi
Bir bir geçerim içinden
gölgeyle ışık arasında kalmış bir adım gibi
Veda eder gibi bakarım geriye


-
Es Ra
Tüm YorumlarNe güzel kelamdân anlayan güzel bir kalemin beğenisini kazanmış olmak. Hem hâldaş hem adaşım...Sevgiler sana şair.