yorgundu sokaklar
ışıklarını erkenden yakan dükkânlar kadar hem de
kimsenin bakmadığı bir kaldırım kenarına konardı bir mucize
kırılgan kanatlarında baharı taşıyan bir kelebek olurdu o bazen
bazen de unutulmuş bir çocuğun gülüşü
telaşla yürürdü insanlar
göğe bakmadan, birbirine değmeden
oysa bir dans başlardı sessizce
çiçeklerin üstünde
bir kelebek yeterdi bazen
şehrin bütün karanlığını bölmeye
bir kanat çırpışıyla değişirdi insanın içi
inanırdı yeniden yarınlara
müjde gizliydi küçük şeylerin içinde
bir çiçeğin beyazında
güneşin usul vuruşunda
sokak aralarına düşen o ince ışıkta
geç kalmış kalplere bir dokunuş usulca
Kayıt Tarihi : 16.05.2026 23:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!