Eskiden ben vardım Şiiri - Turğay Çeken

Eskiden ben vardım topraklarında gönlünün
Kalbimde ben bıraktın baş harfiyle aşkının
Tadın kaldı dilimde ilk harfinde benimin

Eskiden ben vardım yanında tadının
Camında canını bulan, aynı gecede havanı soluyan

Kader dolu yarındık eskiden ben varken yanında
Canımın penceresinde oturur
Rüzgârın kanadıyla öperdin beni, anlardım
Uzaktan, gizli severdin, ağlardım

Geceyi severdim anlamsız karanlıklarda
Sonra sen vardın içinde, anlamdın
Eskiden ben vardım yıldızlarında gecenin
Kalbimde sen bıraktın tek harfi ömrüm olan

Eskiden ben vardım yanında aşkının
Anlayan, ağlayan
Şimdi uzaklardasın, sessiz
Gecem sensiz dalıyor
Karanlıkta soğuk uykulara

Pencerem kapanmıyor, üşüyorum da
Yokluğun acıtıyor pembe karanlığında
Sabah yine uyanacağım istemsiz
Yokluğun avazıyla, yokluğun ayazında

Eskiden sen vardın varlığınla varlığımın ucunda
Ölüyorum bak yine uçurumda bekleyen
Sensiz kalp yangınında
Günümü yaşayacak, bugün de öleceğim

16.09.2006 Gökyüzü