Eski Bir Eylül'de Şiiri - Seyrani Göl

Anlat sevdiceğim, eski bir eylül akşamını,
Hangi yaprak sakladı saçlarına düşen ışığı?
Bir sokak boyunca yürürdük sessizce,
Ay, gölgemize emanet ederdi yalnızlığı.

Hatırlar mısın, rüzgâr üşürdü ellerimizde,
Sen avuçlarımı tutardın, mevsim değişirdi.
Bir kuş geçerdi göğümüzün en uzak yerinden,
Sanki bütün ayrılıklar o gün bize yabancıydı.

Sonra eylül, sarısını bıraktı eşiğimize,
Bir yaprak düştü, sesini duymadık bile.
Sen uzaklara bakarken sustum ben,
Bazı vedalar başlamaz; çöker insanın içine.

O akşam saçlarında sonbahar kokusu,
Gözlerinde henüz adı konmamış bir hüzün vardı.
Ben, ömrün önümüze açtığı yolu düşünürken,
Zaman usulca ikimizin arasından geçti.

Şimdi hangi eylüle dönsem seni buluyorum,
Bir dalın ucunda titriyor eski bir akşam.
Yıllar, yüzümüzü başka aynalara taşısa da,
İçimde hâlâ o sokağa çıkan bir yol var.

Anlat sevdiceğim, o eylülden geriye ne kaldı?
Hangi rüzgâr taşıdı sesini benden öteye?
Ben hâlâ aynı yaprağın düşüşünü bekliyorum,
Belki bir gün sonbahar bizi döndürür o güne.
S.GÖL