Rafet Türk Şiirleri

59

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Aslen konya merkez dogumluyum... İşim geregi istanbul' da ikamet etmekteyim... Şiire olan merak'ım yıllar öncesinde sevdigim birine ilk şiiri yazmamla başladı.... Amatörce... Ve Kahraman tazeoglu, İbrahim Sadri, Yılmaz Erdogan Şiirlerini Dinlemeye başladıktan sonra bu merakımı Kalem'e yansıtmaya başladım...
Şiirlerimi gençlik yıllarımda çok sevdigim
[ melegime] ama rabbimin benden fazla sevmesi sonucunda hayata erken yaşta gözlerini elim bir trafik kazası sonucunda kapatan, adını andıgımda yüregimden bir parçaları kopartan'ım a hitaben ...

Rafet Türk

Gitmeliydim...
Verdiğim tüm sözlerden vazgeçip,
dönme sırası bende...
Son bakışlarının olmadığı,
hüznümün tamda derinleştiği andayım...
İşte şimdi al başını ellerinin arasına,

Devamını Oku
Rafet Türk

Merhaba Ey AŞK...
Buyur gel çekinme, gir içeri(y) me...
Sana nelerden bahsedeceğim...
Dinle sadece...

Ee şey.!

Devamını Oku
Rafet Türk

Hadi bir ses et sevgili,
kulak zarlarımı yırtarcasına, bağır, çağır,
hatta edebini koy çekmeceye,
küfret...!
Sağır et, kopar dilimi,
ahraz bilsin görenler, aptal desinler...!

Devamını Oku
Rafet Türk

‎ ....varmı son bir sözün dedi;
ayağa kalkarak...
Yutkundum önce... Sonra ayağa kalktım son kezde olsa sıcacık ellerine dokunayım,
öyle gitsin,
diye düşündüm...
İçimden yüzüne karşı ''Sessizce''... Elimi uzattım...

Devamını Oku
Rafet Türk

‎ .....elim tutmadı hiç bir masalı,
makyajı aktı yüreğimin,
üzerine basmadan yürüdüm, kalbimde işlenen cinayet'e kurban verdiklerimin,
bütün hikayelerimi de paslı jilet lerle liğme liğme doğradım,
pimi nide çektim gönlümün,
şimdi nerede infilak ederse...

Devamını Oku
Rafet Türk

S/aklıma koyup düşlerimi düştüm yoluma,
Bakmadı gözlerim ne sağıma nede soluma,
Her adım da yaklaşıyordum s/onsuzluğa,
Çıkmadın ki yoluma, ben ona yanarım...

Sivil kalp ağrıları çekse bu deli gönlüm,

Devamını Oku
Rafet Türk

Yalnızlığa alışmak;
karanlığın içinde,
simsiyah bir elbiseyle kendi gölgenden ürkmek gibidir...
Biraz kendimle yalnız kalayım diye yola çıkmışken,
dönüşünü kaybettiğin labirent misalidir Yalnızlık...
Öyle ustalıkta gerektirmeyen bir meslek’tir,

Devamını Oku
Rafet Türk

Umrumdamı ki ne zaman, nede mekan,
Dünden vazgeçtim, yarından vazgeçtim...
Ne bu beden benim, nede ömür,
Ben seni tanıyalı, benden vazgeçtim...

Acıya hedef oldum, sen ok’sun diye,

Devamını Oku