Ertan Hurmanlı Şiirleri - Şair Ertan Hur ...

Ay aşka yanarken
Yıldızları söner evrenin
Aşk üşür, yâr düşer,
Sinem terk-i diyar
Sen gibi...
Aşka tutunan,

Ay aydınlığa hasretken, ışığı taşır gözlerin
Mehtaba karşı yakamozlar, kıskanır seni
Tek başına tutunamadığın dalın gölgesindesin
İmkansızın cehenneminde, cennetim sensin

Adını koyamadım senin, üzgünüm

Ay meftun, Ben hayran, ışığım gözlerin...
Eğilir gölge başın üstünde,
Eğildim, başım başın üstüne...

Gel-e-meden Bahar, yazımda seni özledim
Seremedim, halimi karanlıkta, ışığını özledim

Ay meftun, Ben hayran, ışığım gözlerin...
Eğilir gölge başın üstünde,
Eğildim, başım başın üstüne...

Gel-e-meden Bahar, yazımda seni özledim
Seremedim, halimi karanlıkta, ışığını özledim

Aynaya düşen kar, bembeyaz ömrüm
Baharında demlendi, ak beyaz saçlarım
Ak şaçım pirim, pak anlım yazımda hercümerç kışım
Ocakta pişen süte, hilaf katmamışım

Ayrıldık vuslat içerken
Gözlerimiz
Diri diri yandık, yıkıldık
Mehtaba karşı,
Çığlığa ağlaşırken martılar

Bağlamından kopmuş bağlarım
Silüetinde giz, çıplak yalın ayak
Yalnız, yalın gölge suretinde
Bir içim su içerimde, içmem yanarım

Zaman aldandı, gölde zerresine

Nefesindeki ılık bahar, içimi titreten;
Gözüşümü hastalıktır bende, sen bulaştırdın
Bakışlarınla soyunan ağaçlar gibiyim şimdi
Biraz su, biraz zaman, biraz da baharyaması
Dünyanın en zehirli hüznü olmalı

Bakmadan gördün de n'oldu?
Gözü açık, körler var

Okumadan hak, bildin de n'oldu?
İblise kalem tutan, beşer var

Bazen diyorum kendime
Öyle bir bağlansak ki seninle
Göze gelmeden diz dize
Söz etmeden göz göze
Fırtınaya demir atsak korkmadan
Yelkenler suya inmeden önce