Ben bilmiyorum varsa bileni
Pişmanlığın, idrakin
Aklı havada yerden bitme halini
Söylesin ecelini
Bende başladı körlüğüm
Gördüğüne bakan kördüm ben
Ne savaşlar geçti gözlerimden
Ne ceylanlar, ne sırtlanlar
Bir gülüşe şakıyan bülbüller gördüm
Bir güle ağlayan gözler…
Savrulduğuma bakma
Şehirler, şarkılar, şevkim hatta
Senli şiirler-im yıkılabilir
Sevi' ye dönen kuşlar,
Yüreğime konsa bile
Üstüne yıkılmadım
Ben diye sevmedim seni
Ben ki, ben diye seven hiçkimse...
Tesiri, edilgen çatısız yağmur altında
Senden etkilenen gizli özne
Yürekte yüklenmiş, demli yağmur bulutu
Dolaysız, doğrudan zarfsız
Beni aşkta göremezsin
Yoktur zerresi benliğimin
Atışında nefes alır kalbim
Sen kere, içimde bölünür hücrelerim
Beni bekledinse,
Üşüyen ateşte
Ört üstüne sevgimi, üşüme
Beni bekledinse
Yet-e-mediğinde kendine,
Beni bekledinse
Ört üstüme sevgini üşüme
Nefesinde kök salarım
Güneşin bittiği yere
Hasretin yenilmesin ayrılığa
Şu hayatta benden başkasını tanımam
Bir beni bilirim, bir de beni bilmeyeni
Bıraksalar beni, bileceğim bilinmeyeni
Söylesem görüp de söyleyemediklerimi
Kime kalır, kaldı? Gizemi, bildikleri...
Beni, sende sensiz eden kader
Kan içinde kansız kalasın
İçtin içimin nehirlerini
Bir damla su olsan içmem seni
Zahmet edip de gözüme sürme hurileri
Görmüyor gönül bahtı kör kaderi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!