Özüme, sözüm yoktur benim
Görmez kimseyi, gözüm toktur benim
Minnetim nefsime kör, oktur benim
Ziyan etmem, zararda olanı kendine
Olmadım hiçbir dem, niyetim yoktur benim
Gülüşünde seyre daldım kederini
Seyircisiz sahnede başrol senin
Yaşadığın ömürlük bir dram, senin için
Çok uğraştığın halde gizleyemiyorsun
Gülüşünde aydınlanır karanlık matemin
Sende kaldı yüreğim
Söküp atabilirsen, bana da söyle
Terzi bile olsan söküp atamazsın
Dikiş tutmaz yüreğin
Kör olur, sevmiyorum diyen sözlerin
Sessizlikte büyür, sesim içinde
Hayalden ibaret senin olmadığın cennet
Hissetmeyen kalpte saplanmış hançerdir ceset
Aşk dediğin varsa şayet sende sana emanet
Gerçek sensin, hayal bile senden ibaret
An gelir zamansız tükenir ya biçare ümitlerin
Seni seviyorum
Seni sevmek için sevmedim
Sanma ki sevilmek için
Ne hayran ne de meftundum sana
Yıllar yağmalandı, mecnumdum sana
Sen Güneşsin
Ben ışığında yanan bir Ay
Aydınlansın hasret, doysun sevgiye
Uykusundayken susuz, biçare yerküre
Uyansın gözleri ayrılığın, ayrı düştüğüne...
Sabah ayazı vururken pencereye
Aç sinemi, gir içerime üşüme
Kapat perdeyi, karanlığın üstüne
Çekilsin kararsız gögeler, savrulsun külleri maviliklere
Yıkılsın gurbet, ayrılığı düşelim ölümden
Saçların güneşim gülde bahar
Bekledim seni, dikenin gülşenimdir
Canım kalsa, canında vazgeçerim
Senden önce toprağın, bendimi aşar
Sana dar gelir, toprak olup sevda kuşanmak
Sevabınla sevdim ben seni
Günahım seni sevmek olsun
Unutmaksa bir gün ölmek;
Canım senin, ruhun benim olsun
Seven dikenini yüreğinde taşır
Sevabınla sevdim ben seni
Günahım seni sevmek olsun
Unutmaksa bir gün ölmek;
Canım senin, ruhun benim olsun
Seven dikenini yüreğinde taşır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!