Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

Mecnun eyleyip beni sevda çölüne attın,
Ne aradın, ne sordun, orda yalnız bıraktın.
Yorgun düştü bedenim hasretini çekerken,
Hayâlin gözlerimde, cisminleyse ıraktın.

Ne bir duyanım vardı, ne bir kol gelip sardı,

Sen kalbîmi çalan güzel,
Neden acı çektirirsin?
Bana artık olma bir el
Neden acı çektirirsin?

Gece, gündüz aklımdasın,

Âşk’ım içimde bir kor
Alev alev yanıyor
Bir an olsun sönmüyor
Sen olmadan olmuyor

Yeter artık bunca naz

SENSİZ BU ŞEHİR DE….

Gecenin içinde kaybolan bir ses,
Sanki uzaklardan bana seslenir.
Yollar desem bom boş, gölgeler uzun,
Hayalin bir adım önümde yürür

Sensiz daha kaç yıl böyle geçecek?
Bilmiyorum nasıl ömrüm yetecek…
Ah bir bilsen seni ne çok özledim,
Belki de beklerken ömrüm bitecek…

Maziyi anınca dolar gözlerim,

Sensiz dolaşırken sahil boyunda,
Dalgalar ses verdi hoş geldin diye.
Martılar sitemle seni sordular,
Gitti, neden hâlâ gelmez geriye?

Gülüşün bir başka, edan bir başka,
Her dilin tadı var, seninki başka.
Ben senin yüzünden, düştüm bu aşka
Sensiz geçen hayat, zor gelir bana.

İpek saçlarını, savurup da gel

Sensiz geçen her mevsim, benin için sonbahar,
Sen gelmeden yanıma, tez den gelmez o bahar…
O yemyeşil gözlerle, başkasına bakma yâr…
Sen gelmeden yanıma, tez den gelmez o bahar…

Hasret ateşten gömlek, her gün beni yakıyor,

Sensiz geçen her mevsim, hazanda yaşıyorum,
Artık solmak üzere, açan sevda çiçeği,
Tarifi yok acımın, yıllardır taşıyorum,
Belki yarın geç olur, bekletmeden gel geri

Istırabım artıyor, yokluğunda gün be gün,

SENSİZ GEÇEN ÖMRÜMDE MUTLULUK BANA HARAM

Sızım sızım sızlıyor, kalbimdeki âşk yaram
Sensiz geçen ömrümde, mutluluk bana haram…
Ne tadı var ne tuzu yaşadığım hayatın,
Sensiz geçen ömrümde, mutluluk bana haram…