Sevda uykusundan uyandığında,
Artık bitmiş olur gördüğün rüya.
Sevgilim dediğin yoktur yanında,
Sevdanın yerini almıştır riya…
Yalnızlık kapını yine çalmıştır,
Sen, kocaman beyaz gemilerden birine binip,
Benden çok uzaklara gideceksin, bir akşamüstü.
Ayrılığın verdiği hüzün ruhuma çöküverecek,
Sisin, ağır ağır, yeryüzüne çöküsü gibi.
Sonra güneşte batacak,
Ufukta alabildiğine kızıllık
Sen gittin ya uzaklara…
Hayallerim param parça.
Kapanmıyor derin yara,
Ciğerlerim param parça…
Ya bir haber gönder bana,
İsterken ömür boyu hep yanında olmaya,
Ayrı geçen her günüm can’a veriyor eza…
Kelimeler yetersiz bu âşk’ı anlatmaya,
Seni âşk’la sevene verilir mi bu ceza?
Mutluydum ben yanında, âşk’ı sen de tattım ben,
Saçlarıma ak düşse de
Ömrüm geçip, bitse bile
Hasret kalsam cemaline
Söylemem ben, kem söz yine
Ben yıllara inat ettim
Sen benim gönlümde açan çiçektin,
Sevgiyle sulayıp seni büyüttüm.
Esti hoyrat rüzgâr kapılıp gittin,
Senin yokluğunda hayata küstüm.
Sen olmadan sanma yüzüm gülecek,
Seni sevdiğim kadar beni sevmiş olsaydın,
Hayat denilen yolda, her engeli aşardık.
Elem, keder bilmeden, ele kulak vermeden,
İkimize bir dünya kurup orda yaşardık.
Ben Mecnun, sen de Leyla, âşk’tan mabet yapardık,
Seni seven kalbimle
Neden böyle oynadın?
Keşke hiç başlamadan
Söyleseydin maksadın.
Bağlanmazdım sana ben
Mecnun eyleyip beni sevda çölüne attın,
Ne aradın, ne sordun, orda yalnız bıraktın.
Yorgun düştü bedenim hasretini çekerken,
Hayâlin gözlerimde, cisminleyse ıraktın.
Ne bir duyanım vardı, ne bir kol gelip sardı,
Hasretliğin çığ gibi büyüyorken gönlümde,
Seni son kez görseydim, şu tükenen ömrümde.
Ne çok mutlu olurdum, bunu bir bilebilsen,
Seni son kez görseydim, şu tükenen ömrümde.
Elem keder kalmazdı, hasret sona ererdi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!