Hayatımdan çıkardım,
Katmam artık dünyama.
Elimde olsa benim,
Sokmam bile rüyama.
Ben sensiz de mutluyum.
Gönlümde yaktığın aşk ateşini,
Geçen yıllar bile,söndüremedi.
Ne zor çile imiş,bu hasretliğin,
Ömrümü tüketti,sona ermedi.
Daha dünmüş gibi,her an karşımda,
Gözlerimden silindi,
Gecelerin uykusu.
Yüreğimi titretir,
Yalnızlığın duygusu.
Anlamıyor hâlimden,
Ne o eski neşem var,
Ne de kaldı eski tat.
Perişan etti yıllar,
Düşürdü beni bîtap.
Bitmeyecek sanırdım,
Nasıl hesap sorayım
Geçip giden yıllardan.
Neden yarattın tanrım
Eza çeken kullardan.
Tek günahkâr ben miyim?
Bana sarhoş diyorlar,
Kimse bilmez hâlimden.
Geçip, gitti şu yıllar,
Bir kez yüzüm gülmeden.
Gönlümdeki dertleri,
Dönüşü olmayan bir yola girdik
Artık üzülmenin ne faydası var
Zamanımız gelmiş belli ki bizim
Baharı geçirdik artık son bahar
Katıp ta önüne alınca rüzgâr
Gidiyorsun artık çok uzaklara
Kâlbimde kapanmaz,açtığın yara.
Sonu hicran imiş,seni sevmenin
Beni mahkûm ettin yalnızlıklara.
Gerçekler acıdır,herşey ortada
Benim gibi seninde,
Her günün elem,keder.
O neşeli hâlinden
Kalmamış artık eser.
Aklar düşmüş saçına
Yedi veren gül gibi,
Gönlümde hep açarsın.
Seni seven kâlbime,
Neşeleri saçarsın.
Elâ renktir gözlerin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!