Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Ortada dolaşan sözler bir yana,
Aşk dediğin nedir, tarifi nedir.
Bilen varsa, ara bul getir bana,
Söylesin bu kadar olanlar nedir.

Aslı'ya ciğeri yakmışlığı var,

Aşk'ın; ızdırabı, kendini tartar,
Böylesine ağır bir durumu var.
Azalacak derken üstüne artar,
Saadete sağır bir durumu var.

Kalplerimiz hani sevinsin nice,

Dönen devran sana ne getirecek,
Bakarsın olmazdan olanlar doğar.
Sabret karanlığa elbet bitecek,
Gün günden doğmaz ki geceden doğar.

Ayları bulmuştur olmayan vuslat,

Sana gelen yollara barikat çekiyordun,
Birgün kaldırsan bile bu senin tekrarındı.
Olmazı bayrak yapıp bağrıma dikiyordun,
Reddime korku demek, sürekli ısrarındı.

Sana giden yol vardı birde bana gelen yol,

Başarmış aşıp gelmiş kuduran denizleri,
Gemisini kurtarmış limandadır kimisi.
Bu güvenle titretir adım attığı yeri,
Gücüyle ezer geçer, korku verir kimisi.

Bataklığa kendini çıkış sanıp atmıştır,

Dönüp siz söyleyin nerde gördünüz,
Hiç olmadık ondan, kimse duymadı.
Bir denk gelemedik harbi dördümüz
İmkan, mekan, zaman bana uymadı.

Derlerdi merhemdir geçerken derde,

Az kapris yaparsam bundan yakınma,
Anla ki sevdamız var dedi Benaz.
Çıkışıp bağırsam bil de sakınma,
Hepsi de şakadır yar dedi Benaz.

İstesem yaparım o kadar en az,

Eş dost hısım akraba ahbap yaren arkadaş,
Kimseye mi yaramam nerde bir gariplik var.
Eriyor sağım, solum, eriyor yavaş yavaş,
Kimselerde aramam bende bir gariplik var.

Yalnızlığa yolculuk, kalmaya bir başıma,

Can dediğim canın yansın diyorsa,
Sevdikçe dünyada bulamam rahat.
Paspas yapıp, çekip kim gidiyorsa,
Hiç onda aramam, bende kabahat.

Boşa geçen zaman ve çok emekti,

Ben hazanda doğmuşum, bilirim buraları,
Yerler düşlere mekan, yine de dökülecek.
Ne kadar çok sakladım kahreden yaraları,
Belki, iyileşmeden candan can sökülecek.

Ben Eylülde doğmuşum güle yaza elveda,