Çok uzun zaman oldu
Anılar gözlerim misali Hep Uzaklarda
Yaşanan unutulurmu kaderin neyse onu düşlemişsin
Değişen hep ben oldum
Koca bir yürek
Görsen bir yerlerde
Her kaybedilmişlikten sonra dökülürmüş istemeden
Gönüllü gözyaşları damla damla
Aslında kendini temizlermiş yürek yavaş yavaş
Acımasızca bir sonrakine hazırlarmış kendini
Her seferinde daha kindar ve öfkeli
Ciğeri yanarmış aslında sorgularmış
Önce yağan yağmurla düşündüm
Belki düşersinde gözyaşlarıma karışırsın diye
Hep hatırıma geldikçe andım güzel günleri
Sevsen de sevmesen de dolandım durdum
Oturdum bir köşeye sustum
Yine Bekledim Nisan yağmurlarını
Karmaşıklığında kayboldum bugün hayat
Daha dün yürümekten yorulduğum yollar
Hayatımda gördüğüm en büyük evler vardı
Benim dünyamdı ikindi vakti boğaza bakmak
Düşünmekti içinde kaybolduğum İstanbul'u
Aynı el omzumdaydı yanı başımdaydı uzakta olsa da
Günün başlangıcının sesi
Uzaktan gelen Ezan sesi
Yine bağıran simitçinin buram buram kokan simiti
Boş sokaklarda işe yetişmeye koşan ayak sesleri
Günün bittiği yerde ise bir avuç acı var
Dert var umarsız yakarışlar var
Hissetmek ve dinle
Yanında bir küf kokusudur hayat
Loş ışıkta çekilmiyor hiç bir sevda buna inan
Belki kabahat belki koca bir yalan
Şuanda yamacımda gül kokusu var
Heyecanı bambaşka İçimde bir kıpırtı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!