Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Yunanlılar bu yoldan gelmişlerdi
Bu yoldan gittiler
Önce galiptiler
Sonra bittiler.

Her şeylerini yitirdiler

Atatürk Edirne’de
Oysa her şey ne kadar da güzeldi
Okulları dolaşmıştı
Öğretmen okulunu,
İmtihan etmişti
Genç öğretmenleri,

DÖRTLÜK

Baharın gelişinin neşesini övmeden önce
0 delice rüzgarların ne yaptığını söyle
Kim savurdu güzelim çiçekleri azgın dalgalara
Ve balıkçı kayığını kim devirdi söyle.

Tepelerde

Ak çakıl taşları parlıyor nehrin sularında
Hava artık soğuk,yapraklar kızıla dönüyor
Dağ yoluna hiç yağmur yağmasa da
Giysilerim ıpıslak,nemli mavi havada.

Üç günlük müydü aramızda uzanan yol
Yoksa yalnız kuruyan güller miydi
Senin ötelerde oluşun gök mavilikte bir boşluk.

Penceremden acılı bir ışık uzayıp gidiyor
İlk kez özgürlük dağ yollarında görünüyor

Öncesiz ayrılışlar bu bulutsuz mavilikler
Ufacık filizler gibi yürekte büyüyen endişe
Geçen günlerle birlikte el ele kara yazgı.

Dudaklarımda sözcükler her günkü adın
Nicedir uyuyan prensler gibi uyandım

Bakışlarında yilların yorgunluğu var
Aydınlığı var yaşanmışlığın
Keşke bir de sevmesini bilseydin
Seni sevdiğimi anlayabilseydin.

Sevginin aydınlık duygusu damlar yüreğine

Gidiş

Biraz önce senin dağdan aşağı gittiğini seyrettim
Batan güneşin altında dış kapıyı kapattım
Gelecek ilkyazda elbet çayırlar yeşerecek yeniden
Ama bir daha dönecek mi uzaklara giden.

Wei Şehri İçin Bir Şarkı

Wei kentinin sabah yağmuru beyaz tozları ıslatıyor
Hanlar hep yeşil, söğütler durmuş bahara
Dostum beni dinlersen bir kadeh daha yuvarla
Hiç arkadaş bulamazsın Yuan Kuan tepelerinin batısında

EŞİME

Beyaz saçlarımın arasından bazen söylenirim
Kadınım sorunlarımı benimle paylaşır
Lambanın altında elbiselerimi yamar
Küçük kızımız yatağında oynar