Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Sokakların başında serseri kurşunlar
Delirmiş, şaşkın bir kadın pencerelerde
Sonu belirsiz koşusunda o umutsuz yarışın.

Bağrışmalar başladı kara gölgelerde
Kara kadınlar büyük yas içindeler

Sabah akşam kapından geçer yolum
sabah akşam Mezire’ye inerim
susamışım testimizi kırmışlar
arkamızdan neler söylemişler
susmuşum Nüket kız ağlamış
ben böyle Mezire’ye giderim

“Yığıki bağlarının meyvesi değdi
Zülküf bir kurşuna boyun eğdi
Atılan kurşunlar Zülküf'e değdi”

Yığıki toprak içre toprak ama
Çoğalmış ara sokaklarında anılar

Bir gelin almışım
Alıp getirmişim uzaklardan
Senin efsaneni sormuş bana
“Orası Harput,Sevgili” demişim.

ELEJİ
(Pakize'nin Gözyaşları)

Eleji’nin sözlük tanımı; bir dostun veya sevilen birinin ölümünden duyulan acıyı ve üzüntüyü anlatan lirik şiirdir.

Bir örnekle ortaya koyalım:

Çabuk yaz çabuk
Ey katibe elim elindedir
Parmağım parmağında
Gözüm gözünde
Bir şeraredir kayıp gitmekte
Nice asırlardan beri yürekten

Şu futbolu bilmiyorsunuz, bari oynamayın
Oynarsanız adam gibi oynayın, Arda’yı tutun
Tutun be kaçıyor… İşte yediniz golü. Ben demedim mi
Boşverin siz. Nasıl olsa takım artık yatar.
Gidin tutun Arda’yı maçı alın. Golü de Ali atsın..
Bu maç böyle kazanılır. Yok öyle üç geri.. Bir ileri..

Kardan beyaz alınlara kara çizgi çizilmiş
Karaların üstündeki karlar bir gün ezilmiş.

Topraklara aldırmadan beyaz beyaz uzanmış
Kara kara topraklarda uyuyacak ne varmış

Ömrümüz geldi geçti yıllar su gibi aktı gitti
Kanmadı bir türlü nece yeminlere sevgili.

Diz çöktük, dil döktük yüreğimiz önünde
İnanmadı gitti bir türlü,dilimizde tüy bitti.

Şu dünyada ahlar vahlarla acı çekenler bilir
Sağlık nedir,esenlik nedir, saltanat nedir.

Gün be gün serazat, keklik gibi sektik gençlikte
Durmadan çalışırız hayatta bilmeyiz rahat nedir..