Yıkıldı Anadolu’m,
Kırıldı elim kolum.
Acı sözleri dilim,
Dizer enkaz üstünde.
Belirsiz yazlar kışlar,
Başa geldi ne işler.
Gözlerden kanlı yaşlar,
Sızar enkaz üstünde.
Yasa dönüştü toylar,
Yola döküldü beyler,
Yardım için konvoylar,
Uzar enkaz üstünde.
Körükleyen nefreti,
Parçalayan vahdeti,
Ayrıştıran milleti,
Gezer enkaz üstünde.
Utanmazlar arsızlar,
Çapulcular hırsızlar,
Milleti ayarsızlar,
Üzer enkaz üstünde.
“İbret al.” diyor Mevlâ.
Kul azar yağar bela.
Halkım fırsatçı kula,
Kızar enkaz üstünde.
Yıktı şehri köyünü,
Herkes alsın payını.
Koçyiğitler oyunu,
Bozar enkaz üstünde.
Eren milleti tanı.
Yıkılsa dört bir yanı,
Türk evlâdı destanı,
Yazar enkaz üstünde.
Kayıt Tarihi : 29.09.2026 09:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!