Uzakta bir ışık ansızın parlar,
Esen sert rüzgârlar bağrımı dağlar.
İçimde kalmadı yaşayan sağlar;
Yürürken şafakta, tan vaktindeyim.
Yepyeni bir nehir çağlar derinden,
Ucu görünmeyen yolların ortasındayım,
İçimde bir yabancı, aynadan bana bakan.
Koca bir yalanın tam ortasında, yastayım;
Cismi tıpatıp aynı, ruhu benden saklanan!
Dallarda sallanıyor kırık dökük rüyalar,
Yırtıldı kör gecenin / kalbini yırtan o çığ,
Kurtuldu zincirinden / koptu karanlık sıyrığ!
Derin bir sessizliğin / diktiği köhne kefen,
Fırlattım maskeleri / sıyrıldım gölgelerden!
Ezberlenen masallar / sahte kurallar bitti,
Karanlık, ruhum etimi kemiren kör bir bıçaktır;
Zihnimin dehlizlerinde çürüyor solan hatıran.
Burada ne bir ışık sızacak ne bir gün doğacaktır,
Sessizlik, altından kalkamadığım en ağır tavan.
Raylar pas tuttu, o tren çoktan devrildi uçuruma,
Alev alev yüreğim, yâr bir türlü gelmedin.
Suçum günahım neydi, yar bir türlü bilmedim.
Şu fani dünyada, suçum yok diyemedim.
Yâr düştüm insafına, göz yaşımı silmedin.
Gönlümde yerin başka, silinmezki izlerin.
Hasret deryasında savrulur gönül
Dalgalar arasında sala dönmüşüm
Kış güneşinde kavrulur gönül
Bir gülün aşkından zara düşmüşüm
Göz göz olmuş yaralarım kanıyor
Gönülden gönüle kalemde hisler
Kalem yazar gönül hakkı söyler
Dönünce Hak yoluna g/özler
Örüyor petek petek gönül arısı.
Mecnun olup çöle düşsen
Gözler net konuşur, sözler hep susar,
Samimi olan kalp, dünyayı eğer.
Sevgiyle demlenen, o güzel sözler,
Karanlık yollara, aydınlık fener.
Zaman su misali, akıp da gider,
Yalan oldu geçti yıllarım boşa
Seni üzen yâre gönül bağlama
Ne kadar sitem etsem anlamaz boşa
Söz dinlemez yâre gönül bağlama
Kaderin böyle imiş sitemin neden.
Radyoda çalan o eski şarkı,
O eski şarkı kalpteki yankı.
Yankı sevgiyle beslenir,
Beslenen beste ruhla seslenir.
Geçmişin yüküyle dolar her hece,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!