Lütfen dönelim sevdiğim eski günlerimize,
O mutlu olduğumuz güzel dünlerimize.
Eskisi gibi yaz bana durumumu sor,
Susturalım insanları demesinler bize zor.
Gözlerim çok neşeli bakıyor,
Çünkü baktığım kişi sensin.
Aşkın, inancın, umudun içinde seninim,
Senin olduğun her yer benim evim.
Gözlerim çok neşeli bakıyordu eskiden,
Seni unutmak istiyorum,
Evren izin vermiyor.
En alakasız yerlerde sesini duyuyorum.
Önüme çıkan her simada seni görüyorum.
Yerde bir su şişesi buluyorum üstünde ismin var.
Duvarda soyadını görüyorum.
Yalan söylüyordu Açelya,
İnanmadım falcıya.
Bitiremez kimse sana olan aşkımı,
Uyduruk bir kahve falıyla.
Gönül gözüm kör olmuş Açelya,
Bir şey anlatmam gerek sana,
Ama anlatamam.
Çünkü gitmem gerekecek bir gün,
Arkamda seni bırakamam.
Ah kahve saçlım,
Fırtınalı havalarda,
Seni sevmek daha güzel.
Yüzüme vuran o sert rüzgarda,
Sana şiirler yazmamla.
Bu fırtına,
Bir yanım sana doya doya bakmak istiyor,
Diğer yanımsa bakmaya kıyamıyor.
İnan bana Seni göremediğim günler,
Hiçte güzel geçmiyor.
Ben şair doğmuşum gelmişim bu dünyaya,
Bana attığın fotoğrafı açtım,
Durup dururken güldüm.
Annem ne olduğunu sordu,
Sanki bir melek gördüm.
Yok mu bu meleğin bir ismi?
Duygularımı sana söyleyemiyorum,
Korktuğumdan mı yoksa sevdiğimden mi?
Geldiğinden mi yoksa gittiğinden mi?
Bana öyle bakma dayanamıyorum.
İnan bir tek seninle olmak isterim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!