Gözlerim çok neşeli bakıyor,
Çünkü baktığım kişi sensin.
Aşkın, inancın, umudun içinde seninim,
Senin olduğun her yer benim evim.
Gözlerim çok neşeli bakıyordu eskiden,
Seni unutmak istiyorum,
Evren izin vermiyor.
En alakasız yerlerde sesini duyuyorum.
Önüme çıkan her simada seni görüyorum.
Yerde bir su şişesi buluyorum üstünde ismin var.
Duvarda soyadını görüyorum.
Ey sana sığındığım,
Ey yağmurlu gecelerde hayatıma doğan güneş...
Boynum bükük, cebim boş,
Gelsem yanına kabul eder misin beni?
Ey sana sığındığım,
Yalan söylüyordu Açelya,
İnanmadım falcıya.
Bitiremez kimse sana olan aşkımı,
Uyduruk bir kahve falıyla.
Gönül gözüm kör olmuş Açelya,
Bir şey anlatmam gerek sana,
Ama anlatamam.
Çünkü gitmem gerekecek bir gün,
Arkamda seni bırakamam.
Ah kahve saçlım,
Önce güleceğim sana,
Sende bana güleceksin.
Sonra yaşayıp gideceğiz seninle,
Zamanın nasıl geçtiğini bilmeyeceksin.
Ardından şiirler yazacağım sana,
Yandım yandım kül oldum,
Gel gör şu halimi.
Bir görsen anlarsın aslında,
Değilim eskisi gibi.
Eskiden güzeldi şen şakrak,
Fırtınalı havalarda,
Seni sevmek daha güzel.
Yüzüme vuran o sert rüzgarda,
Sana şiirler yazmamla.
Bu fırtına,
Bir yanım sana doya doya bakmak istiyor,
Diğer yanımsa bakmaya kıyamıyor.
İnan bana Seni göremediğim günler,
Hiçte güzel geçmiyor.
Ben şair doğmuşum gelmişim bu dünyaya,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!