Ben gündüz nedir bilmem,
Geceleri beklerim...
Geceleri severim...
Geceleri yaşarım...
Geceleri sadece ben olurum dünyamda,
Saat gecenin üçü,
Büyük bir sessizlik var İzmirde,
Benim kalbimde gürültüler bitmiyor.
Yolları aydınlatıyor sokak lambaları,
Kapalı bütün evlerin ışıkları,
Biz hep yedek tutulduk,
Hep "nasıl olsa burada" dediler.
Bizi kaybetmekten korkmadılar hiç,
Kırmaktan çekinmediler.
Uğruna kırıldıklarımız.
Bitmeyecek mi bu illet çile?
Yok oluyorum gözünün önünde,
Sevdiğim ne olur gel, kalakaldım hasretinle.
Senin aşkınla yanıyorum,
Sensizlikle donuyorum,
Gelin uykusuz geceleri birde bana sorun.
Siz hiç gece evinizin bahçesinde oturup,
Sabaha kadar uzakları izlediniz mi?
Ya da yatağınıza uzanıp,
Duvarlara dert anlatırken,
Tavanın her bir ayrıntısını ezberlediniz mi?
Şimdi gelsem yanına,
Desem sen benim balımsın.
Sinirlenip de tuz basma,
Sen benim kalbimde açık bir yarasın.
Şimdi gelsem yanına,
Bıraktın gittin beni soğuk hapislerde,
Gel kurtar beni bu gece.
Bitecek esaret baksan bana gözlerinle,
Gel tekrar balım ol bu gece.
Bu kalp tekrar gitmene izin vermeyecek,
Öyle bir çıkmazdayım ki sevdiğim,
Ne unutabiliyorum seni,
Ne de yanına gelebiliyorum.
Bende anlamadım,
Seni gerçekten seviyor muyum?
Gözlerimi sende unutmuşum,
Geri vermesen olmaz mı...
Boncuk gözlerinde tutuklu kalsınlar,
Onlara iyi bak tamam mı...
Seni bir gülün dikenini sevdiği gibi seviyorum,
Papatyanın yapraklarını,
Denizin dalgalarını sevdiği gibi.
Aynalarda seni görüyorum,
Dinlediğim şarkılarda sesin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!