Çocuktum bir zamanlar, kalabalıktı çevrem
Öğrenmem gerekenleri öğrendim, yaşayarak
Sonra eğitim, okullar, yine kalabalık
Her devrin vardır bir hastalığı
Çare bulununca çıkar bir başkası
Veba vardı,frengi vardı, verem vardı
Şimdi kanser var
Efsunlu sokakta, efsunlu bir kız yaşardı
Efsunlu bakar, efsunlu şiirler yazardı
Kaçardı insanlardan, hep saklanırdı
Efsunlu kız efsunlu şekilde kayboldu
Yaşamayı oyun mu sandın sen!
Yılanların en zehirlisine rastladım, yılan zehirine efsunluyum
Kor ateşler yaktı beni, ateşlere efsunluyum
Kaybettim sevdiklerimi, ölüme efsunluyum
Yaşarken öldüm ben, diri taklidi yapmaktayım
Zordur insanı eğitmek, korkut diyor onları, Rab
Aç bırak, açların halinden anlasın
Hapset, sabrı öğrensin,
Kestir kurbanı, terk etmeyi öğrensin kıymetlisini
Farkındayım, değilim yalnız
Ben görmüyorum lakin, yok boşluk
Her yanımız, varlık dolu
Ne ben onlara ulaşabilirim, ne de onlar bana
Bir perde daha kapandı dün
Ne öfke kaldı ne kin
Borçların pek çoğu ödendi zaten
Gerisi bizce meçhul
El-aleme yol verdi korona
El-alem dediğin ayaklı gazete
Ne çok ettik rahat, yaşadık sere serpe
Her zaman başköşede gerçek dostlar
Kimsin? nesin? elbette bir gün anlayacaksın
Laf olsun diye yaratılmadık
İsa'nın yaratılışı Ademin yaratılışı gibidir
Ol demekle olduranın isteği iledir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!