Emeğin Sonu Şiiri - Melik Köroğlu

Emeğin Sonu
Arı çiçek gezer, petek bal olur,
Ağaç çiçek açar, büyür dal olur,
Terzi kumaş ölçer, diker şal olur,
Emek zayi olmaz, tecelli bulur.
​
Yağmur yağar yere, biter bol ekin,
Bulut akıp gider, gökyüzü sakin,
Çiftçi tohum eker, der ki bekleyin,
Toprak bereketle harman el olur.
​
Demirci kor yakar, çeliği döver,
Sarraf cevher işler, altını över,
Âşık saza dokunur, sevdayı söyler,
Mızrap teline değer, kelam bal olur.
​
Damlaya damlaya göl olur pınar,
Taşlar yontuldukça bir bina doğar,
Gece karanlığı güneşe bağlar,
Karanlık sökülür, sabah al olur.
​
Dere akar gider, deryaya erer,
Rüzgâr eser geçer, yaprağı derer,
İnsan sabır ile murada erer,
Gönül çile çeker, haktan pay olur.
​
Çamur çarkta döner, testide su var,
Yolcu yola düşer, aşılır dağlar,
Koruk tatlılaşır, meyveye durar,
Zaman gelip geçer, ömür hâl olur.
Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar