Emanet Şiiri - Yalvaçlı Yörükoğlu

Göklerde salınıyor nazlı,kanım kadar ak
Ben şehidoğluyum,alnım her an pür-i pak
Her temaşada gözlerimden akarken kanlı yaşlarım
Bu temaşanın rayihasıyla yatıyor şanlı naaşlarım

Yüksel yükselebildiğin kadar ey mübarek hilal!
Yüksel,öyle yüksel ki tüm cihanı sâyene al
Bu sâyenin himayesi ne güzel himayedir
Bu şehidoğluna ecdadından bir emanettir

Taşıdım seni bir akıncı gibi Irak'tan ta Bosna'ya
Şimdi ise kazıyorum ellerimle Kıbrısın dağlarına
Tüm Alem-i İslamın gözü benim emanetimi arıyor
Tasa yok emanet yavaş yavaş göndere çıkıyor

Bayrağım çıktıkça göndere Dimeşk, Bağdat vede Gazze
Öyle çıkacak ki gölgesi vuracak yine Harameyn'e
O kadar yükselecek ki gölgesine alacak yine Kaşgar ile Fas'ı
Bırakın şehidoğulları derdi tası;ancak şimdidir çalışmak zamanı.