Göçteki Yörükler Şiiri - Yalvaçlı Yörükoğlu

Göç zamanı geldi mi başlar uzun bir yolculuk
Toroslardan akardı bizim kervan oluk oluk
Boyardı kuzularımız Sultandağını beyaza
Yollar belli ama bilmem ki hedef hangi yayla.

Sayısı bilinmez ağır aksa develerin,
Elinde yünlü kirmen, aksaçlı nenelerin
Yuları sıkı tutmuş, atlı delikanlıların
Çığrışı duyulur heybelerde kuzuların.

Eşek olmazsa develer bilmez yol yordam
Hep gittikleri yol ama içlerinde yine bir gam
Gece çöker üzerine depme giymiş yiğitlerin
Oturmak zamanı imdi, kıl çadırda keçelerin

Şafak yol aldırır yine bizim gariplere
Zor gelmez akardan geçmek kara tekelere
Yol aldıkça zeybekler, dağlar önlerine serilir
Olmazsa yörükler,haydutlar dağları sahiplenir

Olmazsa dağlarda devemin puslu nefesi eğer
Yakarlar, kül olur ;binbir emekle diktiğim selviler
Dağlar ıssız, sessiz, göç kervanını beklerler
Nerede kaldınız ey göç yolundaki onurlu yörükler!