İlmek ilmek dolanmış hayat boynuma
Debelendikçe canımı acıtıyor düğümler
Kırık bacaklı bir iskemlede parmak uçlarım
Dans eder gibi hüzün şarkılarının eşliğinde
Müziğin son nağmelerinde hayatın sonu
Dalda sallanan yaprak misali ruhum
Beynimi kemiriyor kurtçuklar
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Aslında hiç bir zaman hayatın bir oyun olduğunu düşünerek bu yönde hareket etmedim. Bulunduğum toplulukların çoğunda, hayatın bir oyun ve bizlerin de oyuncular olduğumuzdan söz ediliyordu, bu düşüncelerden yola çıkarak kaleme aldım (elveda sahneyi) ve üzerine kırgınlığımı ekleyerek...Teşekkür ederim Perihan hanım...
evet hepimiz rollerimizi oynamaya çalışıyoruz. bazen iyi bazen kötü. bazen çok mutlu hayatı seviyoruz bazen çok mutsuz hayattan beziyoruz. güzel bir çalışma eline sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta