Eksildikçe gençliğim Şiiri - Duygusuz Şair

Eksildikçe Gençliğim

Geriye dönüp bakıyorum da bazen yollara,
Ne çok şey vermişiz hiç değmeyecek insanlara.
Biz yandıkça onlar külümüzü bile görmedi,
Değer verdiğimiz kadar eksildik aslında.

Şimdi keşkeler sıralanıyor peş peşe zihnimde,
Hangi birine yansam, hangisine ağlasam bilemiyorum.
Gençliğimi, umutlarımı bıraktım o eski yollarda,
Artık kimseye verecek tek bir günüm bile yok.

Güvenmek ne büyük hataymış meğer bu devirde,
Sırtımızı dayadığımız insanlar bir bir yok oldu.
İyi niyetimizi zayıflık sandı insanoğlu,
Biz sustukça sanma ki içimizdeki yangın yatıştı.

Boşa giden yıllara mı yanayım, çalınan düşlere mi?
Bir daha asla geri gelmeyecek o çocuksu gülüşlere mi?
Değmeyenlerin uğruna harcadık en güzel zamanları,
Şimdi elimizde kalan sadece kırık dökük anıları...

Yazılış Tarihi: 22 Nisan 2021
Antoloji Kayıt / Eser No: #2021-0422
© Tüm Hakları Saklıdır - Duygusuz Şair