Acı Kahve
İçtiğim kahve kadar acı keşkelerim,
Gece büyür içimde suskun hecelerim.
Kimse bilmez içimdeki kırık yerlerim,
Gülüşüm gizler hepsini, ıslanır gözlerim.
Yollar uzar içimde sessiz adımlarım,
Sabah ağır bastı yine üstüme
Sesler doldu baktım iç sesime
Bile bile mi attılar ateşe
Kim ne der korkusu düştü peşime
Ben şiirleri böyle bilmezdim...
Şu kararmış gökyüzünden boşalırken damlalar,
Gözlerimden dudaklarıma süzülen her damlada sen varsın.
Rüzgar buzdan bir zırh gibi sararken göğsümü,
Senin sıcaklığınla boğdum içimdeki bu soğuk hüznümü.
Karanlık dolanırdı, ruhumun dallarına,
Bir sarmaşık büyürdü, geçmişin yollarına.
Düğümlerde boğulurken, nefes almak zordu yar,
Meğer her kışın sonunda, bir avuç güneş varmış.
Gözlerinde buldum ben, o en güzel rüyayı,
Bıraktım gitti, bıraktım gitti,
Sana bakmak yıldızları izlemek gibiymiş,
Gözlerimi kapattım, bitti,
Bazı güzellikler uzaktan sevilirmiş.
Kalbim takıldı, kalbim takıldı,
Her yalnızlığımdan bir ben daha doğar,
Aklıma her gelişinde bir ben eksilir.
Bazı geceler kendime rastlarım,
Sabah olur, başka biri uyanır.
Ne kaldı geriye, ne kaldı benden?
Dört duvar üstüme yürür her gece,
Aynı sis çöker bu dar pencereye.
Dilsiz masalar, konuşan gölgeler...
Sadece ben mi yanılıyorum baba?
Bakarım geçen o yabancı yüze,
Başka bir şey düşünürken,
Sesin geldi aniden.
Tam unuttum derken bak,
Çıktın yine karşıma.
Kaçacak yer yok, dünya sensin
Bir nefes alınca insan
Müptelası oluyor dünyanın
Gitgide unutuyor
Hiç farkına varmıyor öte yanın
Türlü türlü yollarını arıyor
Dahasını hep dahasını bulmanın
Kelimeler birikmiş göğsümün kafesinde
Her şeyi söylemek var aslında bir nefeste
Ama dilim dönmüyor, sanki yollar kapalı
Sessizliğim bu yüzden, içim sana yaralı
Bakıyorum yüzüne, anlatacak çok şey var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!