Bu şehirde iki kişi eksik, biri sensin biri de kalbim.
Sermayesi tükenmiş bir esnafın son kepenk indirişi gibi,
Çekildim yokluğunun tenhalığına...
Gözlerin diyorum.
Sanki her bakışın, kaybolmuş bir şiirin son iki dizesi;
Bulup da altını çizemediğim..
İki kişi eksik bu caddelerde, bu sokak lambalarının altında.
Biri sensin, o hiç gelmeyen otobüsün en arka koltuğunda oturan;
Biri de kalbim,
Senin indiğin durağın kaldırımında unutulmuş,
Ucuz bir naylon poşet gibi rüzgârda savrulan.
Kayıt Tarihi : 2.11.2026 12:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!