Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

Dedin ki;
...........-Bana şu Türkçemizi öğret,
Harf harf, hece hece, kelime kelime...

Dedim ki;
.............-Beni çok bilir mi zannettin?

Karanfilim, sümbülüm, papatyam, lalem!
Bir yanda sensin, bir yanda dünya alem! ..
Gülüm, çiçeğim, manolyam, portakalım!
Baharım, yazım, yaprağım, kiraz dalım! ..
Önce böyle başlar ilişki bizde hep,
Sonradan değiştirir bir sürü sebep...

Namazı dine direktir, diye bilip,
Takviye direk atın, külfeti mi var?
Günde beş kerecik Allah’a yönelip,
İki-yedi rekatın, külfeti mi var?

24.09.2006

Özelliği şuydu, bu çok önemli harbin;
Her metrekareye, düşen mermi altıbin.
Süper silahlarla mücehhez idi düşman,
Binlerce mermiyi yakabilirdi her an,
Çanakkale'deki Türk'ün en büyük dramı;
Mumla aranırdı, cephanenin her gramı.

Yerler alev topu, tepeler tepetaklak,
Havalara uçtuk, görülmemiş infilak.
Sessizdi çığlıklar, duyan mübarek kulak,
Kuş gibi bakınca, Çanakkale çok ufak.

Namlu yaprak açtı, süngümüz tomurcuk,

Hangi insanlığa sığar ki, yakmak, kesmek?
Güç yettiği kadar ağacı dikmek gerek...
Hey orman yakanlar, ya da ağaç kesenler!
Size mutlaka darağacı dikmek gerek!

05.08.2007

Hayattan kopmuşum, gönlümde aşkın saklı,
Beni hasret besler, ne su isterim ne aş.
Bütün azalarım, şimdi sana odaklı,
Gören sanacak ki, işte diri bir naaş.

16.09.2006

ATEŞBÖCEKLERİ

Hasretim ateş böceğine şimdi,
O eski günler ne güzel günlerdi.
Onların sönüp sönüp de yanışı,
Sanki ölüp de tekrar uyanışı...

Nüfus cüzdanında ismi; Ali Rıza,
Telefona bakar, servisi arıza,
A nokta Rıza'dır, imzasının şekli,
Bir gün nokta solmuş, okunmuş ARıza...

(İstanbul:21.06.2005)

Ele reva görmezsin, burnunda cifen olsa,
Hiç zırnık koklatmazsın, dopdolu küfen olsa.
Hayatın en değerli hazinen sanılsa da;
Onu bile verirsin, beleş bir kefen olsa...

(25.08.2006)