Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

Ekolojik felaket geliyormuş hızla,
Bu defa da, erimeye başlayan buzla.
Buz dağları erimeye başlamış bile.
Dünyayı sular basacakmış, bu gidişle.
Isı buzullara nereden gider acep?
Benim aklıma geldi önemli bir sebep;

Vücudun ölümü, beyinin ölümüyle,
Ordunun ölümü, Bey'inin ölümüyle...
Toplumun ölümü, mananın ölümüyle,
Kuzunun ölümü, ananın ölümüyle...
Şiirin ölümü, şuurun ölümüyle...
Gözlerin ölümü, şu nurun ölümüyle...

Virüs girmiş ekmek teknemize,
Tertemiz unumuz olmuş maraz
Nara atıp dolaşmak nemize,
Yiğitlik ünümüz olmuş maraz...

Düşkünü görsek kaçırırız göz,

Keşif bekliyor evrenin milyar sırrı,
Merakımız komşunun mahrem sınırı.
Açıktır, etik kural, İlahi buyruk;
Anahtar deliğinin önü hep kuyruk...

(İstanbul:30.05.2005)

Çığlık gibi tizdi, kesiksiz bir siren,
Bu bir ambulanstı, yaralı getiren...
Bir kazazedeymiş, ağırdı yarası,
Kan fışkırtıyordu, iki kaş arası.
Herkesi aldı bir telaş koşuşturma...
-Şu sedyeyi tutun!

Görün neler oldu, şu gençlik ne halde?
Hiç ümit olur mu, böyle istikbalde?
Şimdi gerçekleşen acep hangi niyet?
Artık ilkokulda silahlı cinayet...
Genç yürütülüyor adeta amutta
Gözleri ağzına düşecek armutta...

Alim, arif, müşfik, mütebessim, çalışkan.
Bin yıllık ateşle, bu meşaleyi yakan,
Liderliği görür, O'na dikkatli bakan,
Tarih şahittir ki, görev yaptı Erbakan.

***

Ortaokullara indi, alkol, silah,
Kantinler dolusu var esrarlı dürüm.
Tek suçlu o gençler midir ki söyleyin,
Siz ey bakanım ey hocam ey müdürüm? ! .

Öğrenciyi mahkum mu ettiniz derhal,

Zaman su gibi akıp yiyorken asırları,
Kim bilir neler gördü, şu İstanbul Surları?

“İstanbul fethedilir; mutlaka fethedilir;
O beldeyi fetheden emir, ne güzel emir,

Sarıkamış’a düştü onbeşlilerin yolu,
Hiç belli olmaz Enver Paşa’nın sağı solu
Uçtu gitti Üçüncü Ordunun iki kolu.
Kar askeri yutarmış, öğrendik Sarıkamış!

Hazırlanmış kefenler, biçilmiş kar beyazdan,