Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

Son haçlının azgın atı kalktı şaha,
Vuracaktı bizi, boğazlardan geçip,
Yaralı arslanlar ayaktaydı daha,
Çanakkale için koştular and içip...

Boğazdan kaçtılar denizi öperek,

Cihadı unutmuş, paslı bir nesildik,
Onun sesini duyduk, kulak kesildik,
Süt sağmak için, tekelere asıldık;

Çilekeş, yüzü nur, alnı ak, başı dik;
Biz cihad nedir, Erbakan’dan öğrendik! ..

Dünyaya bak sanki ilahi bir mühür,
En büyük ibadet, bir lahza tefekkür.
İnsana yakışan, Yaradan’a şükür,
En büyük ibadet, bir lahza tefekkür.

Şayet girebilsen, ta ortasına dek,

(Nush ile yola gelmeyeni etmeli tekdir/ Tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir...
Ziya Paşa)

Paşa! Nush dediğin nasihat mi ola?
Bu gün nasihatle kim gelir ki yola?
Sen yine dinden imandan bahsedersin,

'Malazgirt' ovası, Ağustos ve son cuma,
Kaç kat düşman vardı, yürek kalktı hücuma,
At nalı mühürdü, vurulmuştu yurduma,
Çorum'a, Konya'ya, Bursa'ya, Erzurum'a...

Cephe Çanakkale, iman dolu kıtalar,

Yine bir çocuk, düşmüştü çukura,
İmdat! Diyordu, bağıra bağıra....
Herkes koşuştu, büyük bir telaşla,
Yoktu ortada, ambulans da hala...
Toplandı bir çok, insan çukur yere,
Öneriyordu, herkes birer çare;

Çanakkale Cihadı’na bakalım beraber,
Sen de inceleyip gör, konuşuyor belgeler.
Koynunda cihad fetvası, asker yırtınıyor,
Komutan emir verdi, canhıraş çırpınıyor.
Başında komutan, önünde amansız düşman,
Aklında şehitlik, yürüyor geri bakmadan.

Vatanını sevememiş,
Bu bey, incik boncuk kadar,
Zira ki gelişememiş,
Bu beyincik, boncuk kadar..

18.09.2006

Engel olmak için biz, alevden o sele,
Süngümüzü kuşandık, çektik de besmele,
Kurtuldu vatan, namus, Kuran ve istikbal,
İmanın şahlandığı, yerdir Çanakkale!

Ey tarih! Dile gel de, açık açık anlat,

Attınız gençleri sisli ormana,
Engeller koydunuz yol arayana
Yönler yalancıdır, levhalar sahte,
Nereye gidecek, dönüş ne yana?

Sokaklara bakın şiddet yığını,