Efsunlu Vuslat Şiiri - Ebubekir Aktaş

Bir akşam sessizce çalsan kapımı,
Saçlarında yağmur, yüzünde bahar.
Unutsam kalbimin ağır sabrını,
Göğsüme dökülse bütün yıldızlar...

Gözlerim yüzüne değdiği anda,
Kapanıp silinse o dipsiz yollar.
Sussam saatlerce, donup kalsam da,
İçimde şahlansa serin dalgalar...

Ne dilimde sitem, ne bir serzeniş,
Gülüşün anlatsa; bitmiş kayıplar.
Bu nasıl bir vuslat, efsunlu geliş,
Ömrüme eklense bin yıl, asırlar...

Tutunsam titreyen, soğuk eline,
Son bulsa içimde bitmez tufanlar.
Eğilip yüz sürsem ayak izine,
Küçücük odamda doğsa dünyalar...