EBUBEKİR AKTAŞ HAYATI
1993’te başlayan yolculuğumda kelimeler en sadık yoldaşım oldu.
İlahiyatla ruhumu, radyo ve televizyonla sesimi besledim.
Makamların ve görevlerin ötesinde, gönlüm hep şiire meyletti.
Şiir; suskunluğumu dile, duygularımı nefese dönüştüren bir sır…
Ben yalnızca o sırrın peşinden yürüyen bir yolcuyum.
Eserleri
Mesruri Der ki, Kelamdan Kaleme
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!