Efsunlu Sihir Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhuma nakşettim tutkuyu, gidişin keder,
Sözcükler kifayetsiz, destanımız sürer,
Nefesin eksikse, nefesim beyhude biter,
Kaderin sunduğu lütuf, paha biçilmez değer.
*
Sus, kollarınla kucakla limitsiz,
Uzaklaştığında, yüreğim titriyor kimsesiz,
Tutkuma güvenmeni dilerim şüphesiz.
*
Karşımdaki eşsiz peri, gözlerini süzer,
Ruhumdaki dalgalar sakinleşmez, kükrer,
Koca evren hücreye bürünür, hapseder,
Parmakların coşkulu mısralar misali, şefkatle titrer,
Güller ektim yeryüzüne, kokunu serper,
Hücrelerine meftunum, yıllar akıp gider,
Mevsimler tükense dahi, izler yüreği besler.
*
Zihnime mühürlendi tutkun, ayrılık acı,
Kelimeler yetersiz, masalımız baş tacı,
Varlığın eksikse, yaşamak büyük sancı,
Talihimin sunduğu nimet, ruhumun ilacı.
*
Sükut eyle, şefkatinle kucakla bedelsiz,
Uzaklaştığında, ruhum sarsılır sessiz,
Tutku ateşime, itimat etmeni beklerim pürüzsüz.
*
Zarafetinle büyüleyen, gözleriyle eriten,
Göğsümdeki çarpıntı yavaşlamaz, veda ettiğinde yürekten,
Yeryüzü kafese dönüşür, yitersen eksenden,
Parmakların ezgili beyitler misali, ruhu titreten,
Çiçekler ektim bahçelere, filizlerimizi yeşerten,
Hücrelerine tutkunum, asırlar aşıp giderken,
Aylar tükense dahi, anılar parlar derinden.
*
Gönlüme kazıdım hasreti, mesafeler zehir,
İfade edemez sözler, öykümüz coşkun nehir,
Soluğun eksikse, solumak dipsiz kahir,
Alın yazımın getirdiği mücevher, efsunlu sihir.