eflatuna üflenmiş leylak yangınlarıyla sızlarsın intiharıma
Leylaklanmış ruhundan kristal okyanuslar üflenir ıssızlığıma
İçimdeki uçurumda vahşileşmiş hayvanlar uğultuyla ağlarken
Feminence çiçeklenip kayalıklı uçurumda ağıtlarla ağrırsın
Hüznün girdabıyla küllerin körüklenir, kıskacında yangının
Ah pervane kalırım kadife kanatlarla çarptıkça yalazına
Nasıl pervaneyim çığlıklarla çarptıkça balmumu kanatlarım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta