Yol başı yalınlığını kaybeden hudut çizgisiydi yüzün
Gülebilmekti zaten tüm meselenin özü
Kazanması uzak şehrin,aydın ışıklarından
Süzülen de sendin,aydınlatan da
Dost sesin özlenirdi çoğu zaman
Yeter olurdu telefonda bir kaç dakika
Ama Sen Öyle Bir Dostsun ki
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




güzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta