Ecel Sökmekte Şiiri - Kasım Kobakçı

Adım adım ineceksin, bu mudur o mezar?
Etrafında gezinen ruh, toprağı mı kazar?
Ve bir zaman duracaksın, gölgen niçin uzar?
Işık kararmış, üstüne gölgeler çökmekte,
Siyah ufukları seyret ki ecel sökmekte...
*
Kimdir sarılmış ormana, içinde görünmez?
Azap gibi gezen ruhlar neden hiç bilinmez?
Yüzüm mü yandı, yara neden asla silinmez?
Öyle karanlık ağıttır ki kanlar dökmekte,
Siyah ufukları seyret ki ecel sökmekte...