oradaydık ve kuzeye doğru sürüyorduk
küreselleşme deyince mcdonalds değil doru bi at geliyordu aklımıza
bi yeniçeri yoktu üzerinde, sazı omuzunda bi şair yoktu, bi prens: hayır
soru yoktu, zaman yoktu, yol yoktu:yalnız aşkla yaralı bi şarkı
yüksek sesle gelişiyordu müzik ve şöyle diyordu kadın:
dünyadan geriye yalnız kül kalsa ve başlatan sen olsan o yangını
ben de tutuşurdum som altın dudaklarım da: yakan sensen ne fark eder
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta