Duyguların İçinde Şiiri - Recep Uluçay

Derin bir sessizlik ve akıp giden zaman
Güneş,kanlı bir gömlek gibi sonsuz ufuklarda
Hüznümüze sinmek için bekleyen keman
Ağır ağır yayılıyor gecenin doruklarına

Yetişmek için son bir gayret şehrin girdabına
Dağların yalnızlığına ruhumu rehin bıraktım
Aşktan bir hatıra bırakmak için şehrin dudaklarına
Bakışlarımı bir kandil gibi geceye dağıttım

Uzak iklimlere gitmek için yakınımda ne varsa
Ve vaad edilmiş nimetlerden bir çırpıda vazgeçtim
Koyu bir karanlık şehvetle anbean beni sarsa
Sabaha karşı kılıcımı artık çekebilirim

Ruhumda çılgınlıklar,gelgitler, sonu gelmez çarpıntılar
Kalbimi bir sancak gibi muhafaza etsem ne fayda
Atıldı,atıldı yazgımın tam ortasına bu hileli zar
Koşuyorum durmaksızın bir muammanın ardında

Çevirdim çehremi gecenin,dehlizin, zindanların nidâsına
Karanlıkları kadeh kadeh içmeye yalnız ben tâlibim
Bir ölüm gibi yerleştim bu hayatın manasına
Bırakın,geceyi duman duman çeksin nefesim

2026 Eylül