Bu harla yanan alevler,bu onulmaz gelgitler
Ateşin ve denizin bana mirası olsa gerek
Cehennemler,fırtınalar layıkmış bana meğer
Güneş tüm ihtişamıyla tenimde sönecek
Dağların sabrını alarak o uzak ellere gitsem
Bir kıyamet gibi beklensem ümitlerin kapısında
Payıma düşen yalnız ketum bir gizem
Şu hüzünlü ömrün korku dolu sapasında
Geceyi davet ettiğim şu şehvetli dansta
Bendim layık görülen o karanlık kavalye
Yıldızlar sabırsızlanır bu eşsiz raksta
Ruhumu gökyüzünde eriteyim diye
Gözlerimin önüne serilen sonsuz uçurum
Korkutamaz bakışlarımın derinliği kadar beni
Aynalara gri bir hatıra gibi bıraktığım ruhum
Bir hayalet misali sarıp sarmalar seni
Şimdi bu fırtınanın ta kendisiydi yürek
Savrulup gitse yeri uzaklara bu ten
Zamanın ortasında anbean eriyerek
Ruhum,kurtulmak mümkün mü senden ?
2026 EKİM
Recep Uluçay
Kayıt Tarihi : 14.10.2026 20:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!