Anne tut ellerimi düşüyorum.
Hayatın kavisli yamacından.
Ben bilmezdim ne zalimler görüyorum.
Kurtulmak ne zor ölüm kıskacından.
Değişiyor şimdi havanın rengi
Yer,gök bomboş yürekler gibi.
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta