Anne tut ellerimi düşüyorum.
Hayatın kavisli yamacından.
Ben bilmezdim ne zalimler görüyorum.
Kurtulmak ne zor ölüm kıskacından.
Değişiyor şimdi havanın rengi
Yer,gök bomboş yürekler gibi.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta