Şehrin ışıkları yanıyordu
Alnımı ovuşturdum
Bir şahin gibi aktım tepeden aşağı
Bir ferahlık aldı içimi
Henüz aydınlanıyordu sular
Yüzümü dinlendirdim suların derin aynasında Düşündüm
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta