Düşmek düşünmek kadar,
Tüm doğmamış çocuklar kadar sahipsiz, anılmadan
Ve yağmur yağar üşür hava.
Saplı kalan kasımlar,
Artık kimsenin hatırlamadığı anılar arşiviyim.
Uzay sonsuz boşluğunun gizli kutusunda biriktirir
Sahipsiz, vazgeçilmiş sözleri,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta