Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Lütfen kendi namınıza konuşun hamfendi. Atalarımız demek ki" KİŞİ KENDİSİ NASILSA HERKESİ ÖYLE BİLİRMİŞ" diye boşuna dememişler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta